ตาสว่างแร้วเหอ
หลงไห้มากๆๆตะ
อีผู้หยิงคนนัน้นะ
ไม่ต้องหวง
น้องดุแลตัวเองได้
เรียนจบอยู่แร้ว
หวงเมียตัวเองตะ
ได้ข่าวว่า
นิสัยแย่มากไม่ไช่เหอ

เปงห่วงเหมอืนเดิมนะ
เลิกงานจากสภาแร้ว
น้องจะไปทามงานต่อ
เลิกประมาณเที่ยงคืนน

บางคราวยังเหมือนว่าเธออยู่ตรงนี้
ใครคนหนึ่งที่เคยแสนดีเคยเคียงชิดใกล้
ตั้งแต่ครั้งที่เราจากกันแสนไกล
หลับตาลงยังรู้สึกได้ถึงความเหงาเรื่อยมา
เธอลำบากอะไรไหมที่รัก
ที่เดิมแห่งนี้ยังมีที่ให้พิงพักคอยห่วงหา
อยากบอกให้เธอรู้ไว้ถ้าเหงาให้กลับมา
ที่ตรงนี้ถึงไกลตายังมีที่ว่างไว้ห่วงหา…ให้คนของใจ

ความรัก ความห่วงหา ยังมีให้ ไม่เปลี่ยนแปลง ไกลตัว แต่ใกล้ใจ ^-^

เรื่องบางเรื่องน้องรู้ว่าน้องผิด
แต่บอกว่าขอปรับปรุงตัว
เบลยังไม่ไห้ดอกาส
แต่ที่จิง
มันไม่ไช่หรอก
เบลมีคนอื่น
น้องรู้
เบลคบคัยอยู่ตอนนี้
เบลไปอยู่กะเขา
ไปมีอะไรกับเขา
ทำไมถึงทามได้
เบลรักเบลหลงเขามากเหรอ
สักวัน
เบลจะรู้
ถ้ารักกันมากนะ
ก้อเชิญเอากันไปเรย
น้องไม่ขอทวงคืนหรอก
แต่เสียดายเลา
เสียดายเรื่องดีๆที่ผ่านมานะ
จบๆๆศักที
ต่อไหนปี้คงไม่ได้เหงหน้ากัน
สิ้นเดือนนี้จะย้ายหแอนะ
ไปอยู่ที่ไกลแสนไก
ไม่ต้องเจอกันอีก
เสียใจมาก
ที่เบลเปงแบบนี้

ถึงนิสัยไม่ดี
แต่ก้อมีเธอคนเดว

ดีจ้รา


แวะมาทักทายน่ะ

ดีจ๊ะ


แฟนน้องช่ายหม้ายนิ

โอเค
เค้ารู้ว่าเค้าแรงไป
เค้าผิด
แต่ไม่ว่าตอนนี้ตอนไหน
ก้อรักหมาเบลเหมือนเดิม
จำไว้
เรื่องระหว่างเราที่มีปัญหานะ
มันไม่ไช่คนอื่นหรอก
แต่เพราะเราต่างคนตางไม่เข้าใจกันมากกวา
เราลองมาปรับความเข้าจัยกัน
น้องจะไม่ไช้อารมแร้ว
บางทีอะไรๆอาจดีขึ้น
วันนี้มันยังไม่มีคำว่าสายหรอก

แค่เราเข้าใจกัลอย่างเดวมันก้อเกินพอ
ที่ผ่านมา
มันก้อมีอะไรๆๆหลายๆอย่างที่ทำไห้คิดได้
ขาดเธอ...ขาดใจ
แต่ถ้าเธอยืนยันคำเดิม
ก้อ
โอเคนะ

แนะนำให้เธอไปหาให้เจอเลยคนดีๆ..ทำไหรผิดเพ..แต่ดูตัวเองมั้งนะที่ทามไห้เขาเสียใจได้ทุกวันนะ..ดีแล้วเหรอ..ไปซะดีหวาถ้าอยูกันแล้วเย็นชาแบบนี่..สะใจแล้วใช่ไหมเรื่องที่เขาเคยทำผิดนะ..สะใจไช่ไหมที่เขาต้องเปงคนเดินจากไป

รู้บ้างไหมว่าเค้ารักตัวเองแค่ไหน
ทามไมต้องทำแบบนี้
เคยเหงบ้างไหม
เค้ารู้ว่าบางทีเขาก้อผิด
แต่ที่เขางอล
เขาโกรดเพระไรละ
ทามไมไม่คิดดุมั้ง
ถ้าเค้าไม่รักคงไม่ทนไห้ตัวเองว่าเขาสารพัดหรอก
แต่ก้อช่างเหอะ
จบก้อจบ
พอใจแล้วไช่ไหม

จากคนๆ ที่เคยมีใจกันอยู่
เปลี่ยนไปเป็นไม่มีเยื่อใยต่อกัน
อยากลืมๆ ทุกสิ่ง ลบล้างเรื่องวันวาน
หากเราไม่เห็นกันคงลืมกันได้

หนักใจตรงที่ความจำเป็นบางอย่าง
กดดัน ทำให้เราเจอกันต่อไป
ยิ่งเจอใจยิ่งเจ็บ มันทรมานเกินไป
ห่างกันไปให้ไกลมันยังดีกว่า

คนที่รักร้างไกลนั้นเจ็บไม่นาน
คนไม่รักใกล้กันช้ำใจยิ่งกว่า
แต่ว่าหนทาง ทางของคน
ไม่มีให้เลือกเท่าไหร่ เจ็บสักเท่าไร
(เจ็บสักเท่าไร) ก็ต้องรับมา

อีกนาน นานเท่าไร มันจึงจะจบ
จบไป ไปให้ไกลๆ กันสุดตา
อยากมีชีวิตใหม่ ไม่ต้องมีเธอมา
ต้องเจอกับสายตาเย็นชากันอยู่

เจ็บปวดเสมอ ที่ต้องเจอกัน
เอ่ยปากต่อกัน เหมือนคนใหม่
จำใจแสดง แกล้งทำกันไป
อย่างไม่ค่อยเต็มใจ อย่างกับคนไม่เคยรักกัน

คนที่รักร้างไกลนั้นเจ็บไม่นาน
คนไม่รักใกล้กันช้ำใจยิ่งกว่า
แต่ว่าหนทาง ทางของคน
ไม่มีให้เลือกเท่าไหร่ เจ็บสักเท่าไร
(เจ็บสักเท่าไร) ก็ต้องรับมา

อีกนาน นานเท่าไร มันจึงจะจบ
จบไป ไปให้ไกลๆ กันสุดตา
อยากมีชีวิตใหม่ ไม่ต้องมีเธอมา
ต้องเจอกับสายตาเย็นชากันอยู่

ต้องเจอกับสายตาเย็นชากันอยู่

หายไปนานจังคิดถึงแล้วล่ะ

ไมทำแบบนี้ละ...
รู้ไหม่ว่าเขาคนนั้นเสียใจ...

ไม่เหงกับตาก้อคงไม่เชือ่
ไม่เจอกับตัวคงโง่ไปอีกนาน
คนรักกันไม่น่าจำทามได้ลง
เสียแรงที่รักแว้ใจ
อุดส่าตั้งใจฝากอนาคด
ตั้งใจเปลี่ยนนิสัย
กลับเปงเหมือนเดิม
แต่แบบนี้
ขอโทษนะ
ไปดีเถิด

ไม่ได้โกรธหรอกนะ เพียงแต่น้อยใจ แล้ะรู้ที่ทามไปมันไม่ดี มันโมโหนะ

มาลงสมัครหลายครั้งแล้วนี่
ทำไมไม่มาเรียนซักทีล่ะ
คิดถึงจะแย่แล้ว